What is next? Sırada ne var?

Açığa istifa etmek en büyük deliliklerden birisi gibi gözükür profesyonel çalışanlar için. İki çocuk annesi sorumluluklarımı da ekleyince çılgınlık katsayısını arttırırlar büyük bir olasılıkla değerlendirenler. Ben de bugüne kadar öyle bakmıştım ve bana danışanlara ‘iş işteyken bulunur’ demiştim. 2015 senesi biterken hedeflerimi ve hayallerimi düşününce bakış açım değişti.  20 senedir ara vermeden çalışan birisi olarak büyük kararlar alırken doğal olarak tedirginlik de hissediyorsunuz. O yüzden şirketten ayrılma kararım uzun bir süreç olsa da uygulaması kısa sürer diye düşünmüştüm ama 6 ay aldı.  Tatlı başlayıp tatlı bitirme hedefim için böyle olması ve içimin rahat etmesi gerekiyordu.O yüzden işten ayrılırken hep ‘hayırlısı ve doğrusu’ olacağına inancımı korudum. Ayrıldıktan 1-2 hafta sonra da düşüncem değişmedi.

Bugünlerde özellikle karanlık bir Ülke gündemini geçirirdikten hemen sonra görüşme yapmak kolay değil. Görüşmenin yarısı politik gündemi yorumlamakla geçiyor. Onlar dışında yaptığım konuşmalarda görüştüğüm insanların ana soruları şöyle oluyor:

  • Ne yapmak istiyorsun?
  • Aynı sektörde mi devam etmek istiyorsun?
  • Danışmanlığa dönecek misin?
  • CEO olup olmamak farkeder mi?
  • Şirketin Büyüklüğü önemli mi?

Bu anlamlı sorulara o an içimden geldiğince özet cevaplar vermeye çalışıyorum. Ne yapacağım konusuna gelirse de doğrusu şöyle: Bir kaç ay sonra nerede çalışacağımı bilmiyorum. Global Danışmanlık 16 senedir geçirdiğim ana vatanım gibi hissettiriyor o taraflarla konuşurken. Perakende ve Genel Müdürlük pozisyonu da 4.5 senedir operasyonun her türlü dinamik ve etkili aşamalarını da yaşattığından iş tatmini çok yüksek olan taraf. O yüzden iki tarafla da görüşmeye devam ederken bu opsiyonlar dışında fırsatlar çıktığında da merakla dinliyorum. Hayatımın çalıştığım döneminin yarısı yurt dışında geçtiği için dışardaki konularla ilgilenmemden daha doğal birşey olamaz. Özellikle çocuklar için herşey yurt dışında eğitimde daha kolayken yurt dışı ile her konuştuğumda yüzümde gülücükler oluyor.

Karşıma çıkan konuları değerlendirmek için görüşmeler yaparken uzun süredir aklımda olan beni heyecanlandıran özel proje işleri için de kendim fırsat yaratmaya çalışıyorum. Paralelde farklı sektörler, farklı büyüklükteki şirketler ve sosyal sorumluluk işleri derken İstanbul’ da her gün 4-5 görüşme ile dolu bir hafta oldu. Bugün Antalya’ya oğullarımın yanına dönüyorum. 1 hafta daha onlarla tatil yapıp İstanbul’a geri getireceğim.

Ağustos ve Eylül ülkemiz için de olağan dışı bir ajanda ile geçeceğinden bu ayları yarı tatil yarı görüşme modunda sürdürmeye devam edeceğim gözüküyor. Hedefim ( ve tahminim) Kurban Bayramı sonrası tekrar 7/24 iş moduna dönmek.  O zamana kadar da oğullarımla onlar doğduğundan beri bulduğum ilk dolu dolu birlikte zaman geçirme şansını kullanmanın keyfini çıkarmak da planın en önemli parçası.

Başka sorunuz?

Cannot get other user media. API shut down by Instagram. Sorry. Display only your media.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *